Wij gebruiken cookies om er zeker van te zijn dat u onze website zo goed mogelijk beleeft. Lees meer
OKE! Cookies toestaan
Nieuwsbrief 20 Barend en Diny - Barend en Diny Bloem

Nieuwsbrief 20 Barend en Diny

Apeldoorn, 28 juni 2014
 
Lieve vrienden,
 
Na mijn terugkomst uit Frans Guyana en Suriname, waren Diny en ik een week in Frankrijk. Doel van de reis was het bijwonen van een congres in Lyon met leiders uit Franse Evangelische Gemeentes. Het thema van het congres was: Gezin onder druk. Naast boeiende inleidingen, was er ruim gelegenheid tot verdieping en persoonlijke ontmoeting.
We bezochten nabij Lyon ook een paar vrienden. Het was mooi om te zien hoe zij vanuit Haïti en na veel omzwervingen via Frans Guyana nu gesetteld zijn in Frankrijk.
 
Nu is het hoog tijd voor een korte impressie van mijn laatste reis van vierenhalve week:
 
Paramaribo: In de Ruimte
Mijn reis ging ook nu weer via Paramaribo. De laatste tijd ben ik daar te gast in "In de Ruimte", een instelling waar zorg wordt verleend aan mensen met een lichamelijke beperking. Ik geniet daar van de accommodatie, eigen kamer met alle voorzieningen (inclusief airco) en zwembad, maar vooral ook van de bewoners, zorgverleners en het gastgezin. Er wordt goed voor me gezorgd!
 
Moengo: Petrus Pinas
Mijn verblijf in Paramaribo in slechts van korte duur. Na één of twee nachten trek ik verder naar het oosten. In Moengo was ik te gast bij Petrus en Olivia Pinas. Petrus heeft onlangs na jaren volharding en intensieve studie zijn bijbelschooldiploma behaald. Het niet hebben van dit diploma heeft Petrus er niet van weerhouden om de Heer vele jaren trouw te dienen. Wellicht geeft dit diploma hem nu nog meer mogelijkheden. Wij proberen Petrus hierin te bemoedigen door hem maandelijks een financiële ondersteuning te geven.
De Gemeente in het nabijgelegen dorp Peto Ondro is bezig met de afwerking van een nieuw kerkgebouw.
 
Albina: Gemeente "Nieuw Leven"
Ik logeerde de meeste tijd in Albina, waar ik te gast was bij Glenn en Claudette. Het kerkgebouw van de Gemeente "Nieuw Leven" wordt naast de goed bezochte dienst op zondag ook gedurende de week optimaal gebruikt o.a. voor kinder- en jeugddiensten. Voor de studies over  "de feesten van de Heer" die ik mocht geven, was veel belangstelling. Van een Gemeente uit Amersfoort ontvingen we kinderclubmateriaal. De clubleiders van de Gemeente "Nieuw Leven” waren hier heel blij mee. In de dienst werd verteld dat ze “gevaarlijk mooi materiaal hadden gekregen” (Surinaamse manier om te zeggen dat iets heel mooi is).
 
St. Laurent: Église Chrétienne Evangélique (ECE)
Het kerkgebouw van ECE werd tijdelijk gesloten voor noodzakelijke werkzaamheden in verband met de geldende veiligheidsnormen. Op 7 juni jl.  is het gebouw officieel heropend. De sluiting van het gebouw en het besluit over een voorgesteld leiderschap vanuit de moedergemeente te Cayenne, gaf enige onrust. De tijd zal leren of met de heropening de rust aangaande het geestelijk huis weerkeert.
Mijn focus lag tot nu toe op ECE te St. Laurent. Vanuit de ECE te Cayenne heb ik het verzoek om te blijven komen voor onderwijs. Door de omstandigheden met betrekking tot de ECE te St.Laurent heb ik nu meer aandacht kunnen geven aan andere Gemeentes. Het is nodig gebleken en het wordt gewaardeerd.
 
Prospérité/Awala Yalimapo
Op ruim 12km van St.Laurent is een kleine indianengemeenschap van de zgn. Caraïb-indianen. Dit dorp Prospérité hebben wij tot ontwikkeling zien komen. Het is mooi om te zien dat de kinderen die vroeger op de kinderclub zaten verantwoordelijkheid dragen in de Gemeente.
Awala Yalimapo ligt ruim 60km van St. Laurent. Hier gaat het ook om CaraÏb-indianen. Ik was hier een lang weekend te gast bij onze vrienden Ferdinand en Tine. De ontmoeting met de kleine gemeente was een wederzijdse bemoediging.
 
Cayenne/Matoury/Macouria/Kourou
In Cayenne (250km van St.Laurent) had ik een bespreking met het bestuur van ECE. Ik deelde mijn zorgen over de ECE te St. Laurent.
Ik logeerde nabij Matoury op een Indianendorp (Arawak-indianen) St.Rose de Lima. Op dit dorp is ook een kleine gemeenschap van gelovigen. Mijn gastheer, nodigde mij uit om een andere indianenstam te bezoeken nabij Macouria, op ca. 20km afstand.  Onaangekondigd op een doordeweekse avond maakte ik daar voor het eerst kennis met een groep gelovigen van de zgn. Palikur-indinanen. Ik werd daar met enthousiasme ontvangen en kreeg een aandeel in de dienst. Op de terugweg overnachtte ik in Kourou bij een voorgangersechtpaar van een baptistengemeente. Contacten van het eerste uur. Altijd weer mooi om te zien hoe de Heer de weg met een ieder van ons is gegaan.
 
Maripasoula/Nouveau Wacapou
Mijn reis zou niet compleet zijn als ik niet ook een trip kon maken naar het binnenland. Helaas moest ik me deze keer beperken tot slechts een weekend. Toch was het goed om de gelovigen van de dorpen Maripasoula en Nouveau Wacapou te ontmoeten en twee diensten met elkaar te hebben. De gezamenlijke maaltijd op zondag na de dienst gaf ruime gelegenheid tot persoonlijke gesprekken. Van mijn bezoek aan het binnenland doe ik altijd verslag aan het zendingsechtpaar Schleppi (momenteel in België), die daar in de jaren 60/70 pionierswerk hebben gedaan. Zij zijn helaas niet meer in de gelegenheid om een bezoek te brengen (de hitte weerhoudt hen), maar onderhouden telefonisch nog wel het contact.
 
Henk Kreuger/Jeane
Na mijn reis zijn er velen die informeren naar broeder Henk Kreuger. Henk hoopt 28 juli 90 jaar te worden. Tot voor kort reed hij zelf nog auto en bezocht hij nog mensen in de wijde omgeving. Zijn gezichtsvermogen is nu te beperkt ten gevolge van staar. Een operatie is al meerdere malen uitgesteld. Henk is nu afhankelijk van anderen die bereid zijn om voor hem te rijden, zodat hij toch nog op pad kan.  Gezien de hoge leeftijd neemt de zorgvraag wel toe. Henk krijgt geregeld bezoek van omwonenden en hij is bijzonder gezegend met de zorg van zuster Jeane die op een steenworp afstand woont. Jeane gaf mij bij vertrek te kennen dat we ons geen zorgen over Henk hoeven te maken. 
 
Volgende reis met Diny?
Het zou goed zijn om een volgende keer wat langer in het gebied te zijn voor heroriëntatie en bezinning op de toekomst. In dat geval is de aanwezigheid van Diny zeker gewenst. Ze zou hiervoor onbetaald verlof kunnen opnemen. We bidden er voor.
 
Dank!
Wij zijn heel dankbaar dat ons nu al vijf jaar de ruimte is gegeven om twee keer per jaar naar het Marowijnegebied te gaan ter opbouw van verschillende Gemeentes en ter bemoediging van de gelovigen.
We zijn ook dankbaar voor onze TFC, met wie we samen kijken naar het plan van onze Heer. We weten ons in het bijzonder gesteund door onze plaatselijke gemeente "De Ontmoeting" en door velen, sommigen vanaf het eerste uur, die zich met ons en het werk in Frans Guyana/Suriname verbonden weten. Heel veel dank!
 
Hartelijke groet,
 
Barend & Diny (na haar val en knieoperatie weer volledig hersteld!)