Wij gebruiken cookies om er zeker van te zijn dat u onze website zo goed mogelijk beleeft. Lees meer
OKE! Cookies toestaan
Nieuwsbrief 17 Barend en Diny - Barend en Diny Bloem

Nieuwsbrief 17 Barend en Diny

Albina, 14 november 2013
 
 
Lieve vrienden,
 
Na ruim zeven weken van huis te zijn en nog twee weken te gaan is het hoog tijd om e.e.a. met jullie te delen. De belevenissen zijn te veel en te divers om alles in een brief samen te vatten. In mijn wekelijkse blog (zie www.barendendiny.nl) heb ik kort verslag gedaan van de activiteiten en belevenissen in de betreffende week.
 
Een gesloten deur …
Mijn primaire aandacht en zorg ging en gaat uit naar de Église Chrétienne Évangélique (ECE) te St.Laurent. Tijdens ons verblijf in Frans Guyana (1986-1999) werkten we nauw samen met deze gemeente. In die periode werd er een gebouw gebouwd waarin de gelovigen konden samenkomen. Helaas is de geestelijke basis van de gemeente te zwak en is steun van buiten noodzakelijk. De afgelopen vier jaren was ik hierover o.m. in gesprek met de oudsten van de gelijknamige gemeente te Cayenne, waar ECE te St.Laurent mee is geassocieerd. Nu is de tijd van handelen aangebroken, zowel in materiele alsook in geestelijke zin.
 
Aan het kerkgebouw moeten werkzaamheden worden verricht zodat het gebouw voldoet aan de vereiste veiligheidsnorm. De brandblussers zijn al geplaatst, maar er moet nog gewerkt worden aan brandmelders, toegankelijkheid voor gehandicapten, vluchtdeuren en de vloeren op de etages. Zolang er geen certificering voor veiligheid is afgegeven, is het gebouw gesloten en vinden de diensten plaats bij iemand thuis.
 
Het echtpaar Lebon (voor mij geen onbekenden) uit St.Laurent is benaderd om, in nauwe samenwerking met de ECE te Cayenne, toe te zien op de geestelijke aspecten van de gemeente. De uiteindelijke verantwoordelijkheid in dit proces ligt bij de op ruim 250 km afstand gelegen ECE te Cayenne. Één keer per maand komt er een groep uit Cayenne ter versterking en bemoediging van de gelovigen in St.Laurent.
 
Als de HERE het huis niet bouwt, tevergeefs zwoegen de bouwlieden daaraan …(Psalm 127 vs 1)
 
Want Gods medearbeiders zijn wij; …(1Cor. 3 vs 10)
 
Mijn gebed is dat is dat de Here zijn leiding toont in het proces en dat het zal leiden tot een Geestelijk huis waarin God Zijn tegenwoordigheid kan openbaren.
 
… open deuren
Feitelijk is mijn verblijf in het kerkgebouw (ik heb daar ook mijn dagelijkse onderkomen) ook in het geding. Geen zorgen, het gebouw is niet bouwvallig en ik voel me er, ook zonder certificaat van veiligheid, volkomen veilig!
Nu er met name meer geestelijke ondersteuning is voor ECE te St.Laurent ga ik op de zondagen ook naar andere gemeenschappen, nabij of verder weg. Tot nu toe was ik twee zondagen in St.Laurent (huisgemeente), één zondag in Albina (Nieuw Leven), twee weken in het binnenland, respectievelijk Maripasoula en Nouveau Wacapou, één lang weekend in het indianendorp Awala Yalimapo (zie foto) aan de kust en een weekend in het indianendorp Prospérité. Een aantal van deze gemeenschappen bezocht ik ook in de week, voor Bijbelstudie/-cursus en/of voor het vertonen van een film. Ik was ook een paar dagen in Cayenne voor een gesprek met de oudsten. Ik overnachtte in het nabijgelegen indianendorp St.Rose de Lima waar we ook een avond hadden met de gelovigen. In Kourou was ik te gast bij de familie Duyon, waar Daniël voorganger is van een grote Baptisten gemeente.
Ik ben dankbaar voor de vele open deuren. Deuren die geopend werden om het Woord van God te horen. Deuren die ook voor mij open gingen zodat het mij aan lichamelijke zorg (voedsel en overnachting) aan niets heeft ontbroken.
 
Nog twee weken
Ik heb hier nog ruim twee weken te gaan. De mensen hier zeggen wat snel. Na twee maanden duurt het mij toch wel lang om weer verenigd te worden met mijn vrouw en andere dierbaren. Nu ben ik in Albina om in de gemeente Nieuw Leven nog een aantal studies te geven. Zondag hoop ik op het dorp Peto Ondro te zijn nabij Moengo (Surinaame). De laatste week ben ik dan weer in St.Laurent om daar afscheid te nemen van velen die mij in de loop der jaren dierbaar en geliefd zijn geworden. Afscheid nemen is moeilijk!
Ik zie met dankbaarheid terug op de afgelopen periode. Een periode die een zegen is geweest voor velen en niet in het minst voor mijzelf. Ik en velen hier met mij beseffen dat mijn bezoek mogelijk wordt gemaakt vanuit een verbondenheid met vele broeders en zusters uit Nederland en ook daarbuiten.
 
… En verbonden zijn met ons is verbonden zijn met de Vader en met zijn Zoon Jezus Christus. (1Joh. 1vs2)
 
Heel veel dank voor jullie voorbede voor mij hier en voor Diny met Cora in Nederland
 
Hartelijke groet, mede namens Diny,
 
Barend